வகுப்புவாதமும் பொது சிவில் சட்டமும்!

-எஸ்.குருமூர்த்தி

cvc

பொது சிவில் சட்டம் என்ற வார்த்தை மீண்டும் சர்ச்சைப் பொருளாகியிருக்கிறது. குடிமக்களின் உரிமையியல் தொடர்பான விஷயங்களில் நாடு முழுவதும் அனைவருக்கும் பொதுவான சட்டம் இருக்க வேண்டும் என்பதே பொது சிவில் சட்டத்தின் நோக்கம். அது எவ்வாறு வகுப்புவாதத்துக்கு அடிபணிந்து முடக்கப்படுகிறது என்பதைக் காணும்போது வேதனை மிகுகிறது.

நமது நாடு குடியரசாகி, நமக்கென தனித்த அரசியல் சாசனம் உருவாக்கப்பட்டு 66 ஆண்டு நிறைவடைந்துவிட்டது. ஆனால், அரசியல் சாசனத்தின் 44-ஆவது ஷரத்தும், 37-ஆவது ஷரத்தும் கூறியபடி அனைத்து இந்தியர்களுக்கும் பொது சிவில் சட்டத்தை உருவாக்குவது இன்னமும் விவாதப் பொருளாகவே இருந்து வருகிறது. இது நமது அரசியலமைப்பின் தோல்விக்கு அடையாளமாகும். Continue reading

Advertisements

அன்றே சொன்னார் அண்ணல்!

-டி.எஸ்.தியாகராசன்  

வாழ்க நீ எம்மான்!

தேசப்பிதா மகாத்மா காந்தியின் பிறந்த நாளில் அவர் அடையாளப்படுத்திய ஏழு பாவங்களை விலக்கி வாழ சற்றே வரலாற்றை திருப்புவோம். அண்ணல் காந்தி 1948 ஜனவரி 30-இல் புது தில்லியில் துப்பாக்கிக் குண்டிற்கு இரையானார்.

அப்போது பத்திரிகைகளுக்கு ஒருவர் விடுத்த செய்தி. “பாபு நமக்கு விட்டுச் சென்றுள்ள பணியை இனிது நிறைவேற்ற நாம் பகீரத முயற்சி செய்ய வேண்டும். பாபு வாழ்ந்ததும், இறந்ததும் நம் அனைவருக்காகவுமே. ஆண், பெண், குழந்தை ஒவ்வொருவருக்குமாக.

பகைமை, பேராசை, வன்முறை, பொய்மை என்னும் தீய வழியிலிருந்து நம்மைத் திருப்பும் பொருட்டும் பாபு தன் வாழ்நாளில் ஓயாது உழைத்தார். அதற்காகவே மரணத்தையும் தழுவினார்.

நாம் பாவங்களுக்காகப் பிராயசித்தம் செய்து, பாபுவின் புனிதக் குறிக்கோளுக்காகத் தொண்டாற்ற வேண்டுமானால், வகுப்புவாதம் எந்த வடிவில் தோன்றியிருந்தாலும் அது ஒழிய வேண்டும்.

அத்துடன் கள்ள வணிகம், லஞ்ச ஊழல், நியாயமற்ற சலுகைகள், பொறாமை, பகைமை உணர்வு, பொய்மை, வன்முறை ஆகியவற்றின் இருள் தோற்றங்கள் அனைத்தும் அகல வேண்டும். உறுதியான மனத்துடனும், தயங்காத கையுடனும் அவற்றை எதிர்க்க வேண்டும்.

பாபு அன்பே உருவானவர். மென்மையே அவர் பண்பு. ஆயினும் தீயவற்றுடன் போராடுவதில் அவர் தயங்கவில்லை. தன்னிடம் இருந்த தீமையை வென்றதால்தான், புறத்தே தலைதூக்கிய தீமையுடன் பாபுவால் போராட முடிந்தது. நம் முன்னுள்ள மகத்தான பணிக்கு நம்மை அருகதையாக்கும் வகையில் இறைவன் நம்மை தூய்மைப்படுத்துவாராக’.

-இப்படிச் சொன்னவர் பண்டித ஜவாஹர்லால் நேருவோ சர்தார் வல்லபபாய் படேலோ இல்லை. பல ஆயிரம் கல் தொலைவில் உள்ள இங்கிலாந்து நாட்டில் பிறந்து, தனது அறிவின் மேன்மையால், தனது ஆன்ம கடைத்தேற்றத்திற்கு சரியான “குரு’ பாரத நாட்டின் அண்ணல் காந்தியடிகள்தாம் என்பதை உணர்ந்த “மிஸ் ஸ்லோடு’ என்கிற மிஸ் மீரா விடுத்த செய்திதான் மேற்சொன்னவை.

பிரிட்டிஷ் கடற்படையின் கிழக்கிந்திய தலைமைத் தளபதியின் மகளான இவர் எழுத்தாளர் ரோமெய்ன் ரோலந்து எழுதிய காந்திஜி பற்றிய நூலால் ஈர்க்கப்பட்டு காந்தியடிகளை தனது மானசீக குருவாக வரித்துக் கொண்டவர்.

சபர்மதி ஆசிரமத்தில் சேர விரும்பிய அவருக்கு அண்ணல் ஓராண்டு ஆசிரம வாழ்க்கைக்கு தயார் செய்து கொண்ட பின்னர் அவர் வர விரும்பினால் வரலாம் என்று அனுமதி வழங்கினார்.

ஓராண்டு காலம் தன்னை ஒரு பாரத ஆசிரமவாசியாக மாற்றிக் கொள்ள இங்கிலாந்தில் தானாகவே பயிற்சி மேற்கொண்டார். நடை, உடை, உணவு மற்றும் பாரதத்தின் ஆன்மிக பனுவல்கள் இவற்றில் தேர்ச்சியுற்றார். பின்னர் கப்பலேறி இந்தியா வந்தார்.

சபர்மதி ஆசிரமத்தில் தன் வாழ்வை அர்ப்பணித்தார். 23 ஆண்டுகள் அண்ணலின் அன்பைப் பெற்று அவரது மகளாக “மீரா’வாக வாழ்ந்தார். அவர்தான் அண்ணல் சொல்லிய ஏழு பாவங்களை விலக்கும் விதமாக ஒரு இரங்கற் செய்தியை பத்திரிகைகளுக்கு அளித்தார்.

அந்த ஏழு பாவங்கள் 1. ஒழுக்கம் இல்லாத கல்வி 2. கொள்கையில்லாத அரசியல் 3. உழைப்பு இல்லாத ஊதியம் 4. நேர்மை இல்லாத வணிகம் 5. மனசாட்சி இல்லாத இன்பம் 6. மனிதாபிமானம் இல்லாத விஞ்ஞானம் 7. தியாகம் இல்லாத வழிபாடு.

1. ஒழுக்கம் இல்லாத கல்வி: இன்றைய நாளில் மாணவர்களின் ஒழுகலாறுகள் எப்படி இருக்கின்றன என்பதை ஊடகங்கள் வாயிலாக கவனித்தால் மனம் அழுகிறது. கல்விக் கருவிகளான எழுதுகோல், ஏடுகள், நூல்கள் தூக்க வேண்டிய கரங்கள் கம்புகளையும், கத்திகளையும் ஏந்துகின்ற காட்சிகள் கண்களில் உவர்நீரை பெருக்குகின்றன.

ஒழுக்கம், நல்ல பழக்கம் பேண ஆசிரியர் அறிவுறுத்தினால் மாணவரின் அரிவாள் வெட்டுக்கு பலியாகிறார். மாணவர்களின் பிறந்தநாள் கொண்டாட்டங்களில் அவர்தம் வகுப்பறைகளிலேயே மது அருந்தி மகிழ்வதும் வழக்கமாகி வருகிறது. இந்த கொடிய சீர்கேட்டினைத்தான் காந்தி அன்றே ஒரு பாவமாக கருதினார்.

2. கொள்கை இல்லாத அரசியல்: ஆளுக்கொரு கட்சி, அவரவர்க்கு ஒரு கொள்கை, ஒரு கொடி. ஆனால் தேர்தல் களத்தில் நிறம் மாறும் பச்சோந்தி போலவும், மானத்தை விற்கும் மனிதர் போலவும், தனது லட்சியங்களுக்கு முரண்பட்ட கட்சிகளோடு உடன்பாடு கொண்டு அரசு கட்டிலில் அமரத் துடிக்கும் சில கட்சிகளைத்தான், கொள்கையில்லா அரசியல் என்று சொன்னார் தேசப் பிதா.

3. உழைப்பு இல்லாத ஊதியம்: போராட்டக் களமாகட்டும், கொள்கை விளக்கக் கூட்டமாகட்டும், கொடி பிடிக்கும் நேரமாகட்டும், எப்போதாவது நமது தொழிற்சங்கத் தலைவர்கள் யாரேனும் தொழிலாளர்களைப் பார்த்து உழைப்பின் உன்னதத்தை உணருங்கள். உற்பத்தியை பெருக்குங்கள், உழைக்காமல் ஊதியம் பெற எண்ணாதீர்கள். உள்ளிருப்பு வேலைநிறுத்தம் செய்யாதீர்கள்.

வேலைநிறுத்தம் என்பது நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்கு முட்டுக்கட்டை. உழைப்போம், ஊதியம் பெறுவோம். பிரச்னை எதுவாயினும் சரி உற்பத்தி கெடாமல் உயர்வு பெற சிந்திப்போம் என்று சொன்னதுண்டா? நாம் கேட்டதுண்டா? உழைப்பு நல்கா ஊழியம் பெறுதலை அண்ணல் ஒரு பாவமாகவே எண்ணினார்.

4. நேர்மை இல்லாத வணிகம்: வணிகச் சந்தையில் மக்கள் பெருமளவில் விரும்பி வாங்கும் ஒரு பொருளை அதன் வடிவமைப்பிலே போலியாக மற்றொரு பொருளை புழக்கத்தில் விடும் நேர்மையற்ற வணிக முறை இந் நாளில் அதிகரித்து வருவதைக் காண்கிறோம்.

இயற்கை பேரிடர் காலங்களில், இன்னபிற நெருக்கடியான நேரங்களில் இன்றியமையாத பொருள்களை அதிக விலைக்கு விற்கும் வணிகர்களைக் காண்கிறோம். இப்படி நேர்மையற்ற வணிக முறையைத்தான் பாவம் என எச்சரிக்கிறார்.

5. மனசாட்சி இல்லாத இன்பம்: இன்றைய நாளில் பாலுணர்வு வக்கிரங்கள் நாடெங்கிலும் நடக்கிறது. பச்சிளம் குழந்தைகள் கூட முதிய ஆடவர்களின் காமப் பசிக்கு இரையாவதை கேட்கும்போது மனிதக் கட்டத்தில்தான் நாம் வசிக்கிறோமா என்ற ஐயமே மேலிடுகிறது.

பழங்காலம் தொட்டு கடைப்பிடிக்கின்ற மரபுகள் மீறப்படுகின்றன. வேலியே பயிரை மேய்வதைப் போல கொடும் பாவிகள் வாழும் இந்த சமூக அவலத்தைத்தான் பாபுஜி மனசாட்சி இல்லாத இன்பம் எனக்கூறி தன் வேதனையை கொட்டுகிறார்.

6. மனிதாபிமானம் இல்லாத விஞ்ஞானம்: தாவரங்கட்கும் உயிர் உண்டு என்றார் இந்திய விஞ்ஞானி. எவ்வுயிரும் பேதமுறா என்கிறார் வள்ளல் பெருமான்.

ல்லுக்குள் இருக்கும் தேரைக்கும் உணவளிக்கிறார் ஈசன். ஆனால் இன்றைய விஞ்ஞானிகள் பல்லாயிரக்கணக்கில் எலி, முயல், தவளை, குரங்கு என பல வகை உயிரியினங்களை, விஞ்ஞான அறிவின் மேன்மைக்காக சித்திரவதை செய்து, கொல்லவும் தயங்குவதில்லை.

பல்கோடி மக்களை கொல்லவும் விஞ்ஞான வளர்ச்சியாக ரசாயன கொலைக் கருவிகளை கண்டுபிடிக்கத் தவறுவதில்லை. மானுடம் பால் இவர்கட்கு சற்றேனவேயாயினும் அபிமானம் இருக்குமானால் பல்லூயிர் அழிக்க படைக்கலன் எதற்கு? எனவேதான் அடிகள் இதனை வெறுக்கிறார்.

7. தியாகம் இல்லாத பிரார்த்தனை: ஆண்டுதோறும், திங்கள்தோறும், வாரந்தோறும், நாள்தோறும் இறைவனை தரிசிக்க, பிரார்த்தனை செய்து முடிக்க யாத்திரைச் செல்லும் மக்கள் கூட்டம். இல்லந்தோறும் வழிபாடு, வீதிதோறும் இறைவன் திருவுலா, ஊர்தோறும் உற்ஸவ பெருவிழா. எனினும் பிறர்வாழ தன்னையே அர்ப்பணிக்கும் அற்புத மனிதர் தொகை பெருகிறதா? இல்லையே!

பொது நன்மை கருதி எதையும் இழக்கத் துணியும் தியாக மனப்பான்மை வளருகிறதா? இவை பெருகாத நிலையில் நமது பிரார்த்தனைக்கு பொருள் உண்டா? தியாகமற்ற வெற்று சடங்குகளுக்கு இறைவன் காது கொடுப்பாரா? இதனை கருத்தில் கொண்டுதான் காந்தியடிகள் தியாகம் இல்லாத பிரார்த்தனை ஒரு பாவம் என்றார்.

பாரதத்தை ஆண்ட ஆங்கிலேயர்கூட அண்ணலை நன்றாக புரிந்து கொண்டு அவரின் சொற்களை கவனமாக செவிமடுத்தனர் என்பதற்கு ‘மிஸ் ஸ்லோடு’ விடுத்த பத்திரிகை செய்தி ஓர் உதாரணம்.

இணையற்ற விஞ்ஞானி ஐன்ஸ்டின் “இப்படி எலும்பும், சதையும், குருதியும் கொண்ட ஒரு மனிதர் வாழ்ந்தார் என்பதை பின்வரும் சந்ததியினர் நம்ப மறுப்பர்’ என்று கூறியது மிகவும் சரி. பாரதத்தில் வாழும் நாம் அவரது போதனைகளை இதுநாள் வரை கற்றோம் இல்லை.

தன் இளமையைத் துறந்து, தன் அன்பிற்குரிய பெற்றோரை பிரிந்து, தன் நாட்டை மறந்து பாரதத்தை புண்ணிய பூமியாக கருதி, அண்ணலின் நிழலாக வாழ்ந்த அந்த இங்கிலாந்து காரிகையின் மொழிகளை காந்தி பிறந்த இந்த நன்னாளில் ஏற்று வாழ்வோமாக!

வாழ்க நீ எம்மான்!

நன்றி: தினமணி (01.10.2016)

மண்ணில் வரும் தெய்வசக்தி

-திருப்பூர் கிருஷ்ணன்

aravinda maharishi

மகரிஷி அரவிந்தர்

அலிப்பூர் சிறையில் தவம் நிகழ்த்தினார் ஸ்ரீ அரவிந்தர். ஓராண்டுத் தவம். சிறையிலேயே கிருஷ்ண தரிசனம் பெற்றார்.

ஸ்ரீ அரவிந்தருக்கு பகவத்கீதையை போதித்தான் கண்ணக் கடவுள். கண்ணனிடம் கீதையை நேரடியாகக் கேட்டவர்கள் இருவர். ஒருவன் அர்ச்சுனன். இன்னொருவர் அரவிந்தர்.

அர்ச்சுனனுக்குக் கீதை சொன்னபோது நடந்தது மகாபாரதப் போர். அரவிந்தருக்குக் கீதை சொன்னபோது நடந்தது சுதந்திர பாரதப் போர். அப்போது கீதை சொன்ன இடம் போர்க்களம். இப்போது கீதை சொன்ன இடம் சிறைத்தலம்.

அரவிந்தர் கிருஷ்ண தரிசனம் பெற்ற செய்தி, நாளிதழ்கள் மூலமாக பாரதியாருக்குக் கிடைத்தது. அப்போது புதுச்சேரியில் தலைமறைவு வாழ்க்கை வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார் மகாகவி. கண்ணன் பாட்டு எழுதிய தனக்குக் கிடைக்காத கிருஷ்ண தரிசனம் அரவிந்தருக்குக் கிடைத்ததை எண்ணி மலைத்தார்.

பின்னர் ஒரு நிருபரை கொல்கத்தாவுக்கு அனுப்பி நேரில் விசாரித்து அரவிந்தர் கிருஷ்ண தரிசனம் பெற்றதை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டார். அரவிந்தர் மேல் மிகுந்த மரியாதை கொண்டார்.

அதனால்தான் பின்னாளில் ஸ்ரீ அரவிந்தர் கப்பலில் புதுச்சேரி வந்தபோது அவரை வரவேற்று அவருக்குத் தங்குவதற்கு தன் நண்பர் சங்கரன் செட்டியார் மூலம் வீடு பார்த்துக் கொடுத்தார். இந்நாளில் ஸ்ரீ அரவிந்தரை வழிபட்டால் வீடுபேற்றையே அடைய முடியும் என அரவிந்த அன்பர்கள் நம்புகிறார்கள்.

அப்படிப்பட்ட மகானுக்குத் தங்குவதற்கு புதுச்சேரியில் வீடு பார்த்துக் கொடுத்த பெருமை நம் மகாகவிக்கு உரியது.

சுதந்திர எழுச்சியைத் தட்டி எழுப்பக் கூடிய உன்னதப் பேச்சாளரான அரவிந்தரை சுதந்திரப் போர்ச் சூழலிலிருந்து இழக்க மகாத்மாவுக்கு விருப்பமில்லை.

லாலா லஜபதிராய், தேவதாஸ் காந்தி ஆகியோரை தனித்தனியே அரவிந்தரிடம் அனுப்பினார் மகாத்மா. மறுபடி சுதந்திரப் போர்ப் பேச்சாளராக அரவிந்தர் இயங்க வேண்டும் என்ற தன் விருப்பத்தைத் தெரிவித்தார்.

ஆனால் அரவிந்தர் அதற்குச் சம்மதிக்கவில்லை. தான் ஸ்தூல உருவில் சுதந்திரப் போரில் முன்போல் கலந்துகொள்ளவில்லை என்றாலும், சூட்சுமமாக தியானத்தின் மூலம் சுதந்திரம் கிடைப்பதற்காகவே உழைத்து வருவதாக மகாத்மாவுக்கு சொல்லி அனுப்பினார்.

என்ன ஆச்சரியம், பல ஆண்டுகள் கழித்து பாரதத்திற்கு சுதந்திரம் கிடைத்தபோது அது ஸ்ரீ அரவிந்தரின் பிறந்த நாளாக அமைந்தது.

அரவிந்தரின் தியான நெறி புதுச்சேரியில் வளர்ந்தது. மகாகவி பாரதியார், வ.வே.சு. ஐயர் உள்ளிட்ட பலர் அவருடன் தியானம் பழகினார்கள்.

ஒருநாள் புதுச்சேரி முழுவதும் ஒரு நறுமணம் கமழ்ந்தது. என்ன நறுமணம் இது என திகைப்போடு ஸ்ரீஅரவிந்தரை வினவினார் ஜெயடேவி என்ற சாதகர். விண்ணிலிருந்து தெய்வீக சக்தி மண்ணில் இறங்குகிறது, மனிதனை அதிமனிதனாக்க வல்ல சக்தி அது. அந்தச் சக்தி இறங்கும் நேரம் இத்தகைய நிகழ்வுகள் தோன்றுவதில் ஆச்சரியமில்லை என அரவிந்தர் சொன்னார்.

அரவிந்தரோடு தங்கியிருந்த அம்புபாய் புரானி என்ற அன்பர் மூன்றாண்டுகள் தன் பணி நிமித்தம் வெளியூர் சென்றிருநதார். பின்னர் அவர் புதுச்சேரி திரும்பி அரவிந்தரை தரிசித்தபோது வியப்பில் ஆழ்ந்தார். காரணம் மாநிறமாக இருந்த அரவிந்தர், இப்போது பொன்னிறத்தில் ஒளிவீசிக் கொண்டிருந்தார்.

எப்படி வந்தது இந்தத் தங்க நிறம் என திகைப்போடு கேட்டபோது, தெய்வ சக்தி மனித உடலில் இறங்கும்போது நேரும் புற விளைவுகள் குறித்துப் பெரிதுபடுத்தத் தேவையில்லை என்றார் அரவிந்தர்.

பிரசண்ட விகடன் என்ற முன்னோடித் தமிழ் இதழை நடத்திய நாரண துரைக்கண்ணன், அரவிந்தர் குறித்து ஒரு நூல் எழுதியிருக்கிறார். அதில் அரவிந்தரின் வலது காலில் மட்டும் மெலிதாக ஒரு கருப்பு நிற நரம்பு தெரிவதாகவும் மற்றபடி அரவிந்தரின் வடிவம் முழுவதும் தங்க நிறம் பெற்றுவிட்டதாகவும் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

மணிக்கொடி எழுத்தாளர்களில் ஒருவரான கு.ப.ராஜகோபாலனும் அரவிந்தர் குறித்து அரவிந்தர் வாழ்ந்த காலத்திலேயே ஒரு நூல் எழுதியிருக்கிறார்.

அரவிந்தரை அவர் காலத்தில் பெரும் ஆன்மிக சக்தியாக இனம் கண்டு கொண்டாடிய இந்தியக் கவிஞர்கள் இருவர். ஒருவர் வங்கக் கவிஞர் தாகூர். இன்னொருவர் தங்கக் கவிஞர் நம் பாரதி.

அரவிந்தர் ஸித்தி அடைந்தபோது அவர் மருத்துவ ரீதியாக இறந்துவிட்டார் என்றே மருத்துவ அறிக்கை சொல்லிற்று. ஆனால் மருத்துவர்களே பார்த்து ஆச்சரியப்படும் ஒரு விஷயம் அரவிந்தரின் உடலில் நிகழ்ந்தது.

சுமார் 111 மணிநேரம் ஸ்ரீ அரவிந்தரின் உடலில் அவர் காலமானதற்கான எந்தப் புற அறிகுறியும் தென்படவில்லை. ஒரு பொன்மயமான ஒளி அந்த உடலைச் சுற்றி மெலிதாகப் படர்ந்திருந்தது. அந்த ஒளி விலகுவதற்காக அன்னை காத்திருந்தார். அன்னையின் மனத்தில் உத்தரவு கிடைத்த பின்னரே அவர் ஸ்ரீ அரவிந்தரின் உடலை அடக்கம் செய்ய அனுமதி அளித்தார்.

அரவிந்தரின் உடல் அடக்கம் செய்யப்பட்ட போது,  “ஸ்ரீ அரவிந்தரே! தெய்வ சக்தியை மண்ணில் இறக்கிட வேண்டும் என வாழ்நாள் முழுதும் உழைத்தீர்களே, இனி அது எவ்விதம் நடக்கும்?” என ஓர் அன்பர் கண்ணீரோடு வேண்டினார். அப்போது “ஹொபே, ஹொபே, ஹொபே” என அவர் காதில் அரவிந்தரின் குரல் கேட்டது.  ‘ஹொபே’ என்ற வங்காளச் சொல்லுக்கு  ‘நடக்கும்’ என்பது பொருள்.

தெய்வ சக்தி மண்ணில் இறங்க வேண்டுமானால் மனிதர்கள் தூய தவ வாழ்வு வாழ வேண்டும்.

தனிமனித ஒழுக்கமும் சமுதாய ஒழுக்கமும் நிறைந்த இளைஞர்களின் எண்ணிக்கை உலகில் அதிகமாகும் போது தெய்வ சக்தி மண்ணில் இறங்குவது சாத்தியமாகும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

நன்றி: தினமணி (15.08.2016)